Witam,
mam prośbę o pomoc w następującej sprawie:
Rok temu wiosną mój brat chciał kupić swojej żonie telefon komórkowy. Jeden z jego kolegów zaproponował mu kupno "komórki" jego syna. Po obejrzeniu telefonu i ustaleniu ceny na 150 zł mój brat kupił telefon. Dodam jeszcze, że ów kolega znalazł się wówczas w trudnej sytuacji, ponieważ stracił pracę i zależało mu na każdych pieniądzach. Po kilku miesiącach brat otrzymał telefon z policji z pytaniem, czy to on użytkuje rzeczony aparat. Po potwierdzeniu został poproszony o przyjazd na komendę, gdzie sprawdzono numer seryjny i stwierdzono, że telefon był kradziony. Ponieważ mój brat znał trudną sytuację tego kolegi i nie chciał, aby tamten popadł w jeszcze większe kłopoty, więc zeznał, że kupił aparat od przygodnego sprzedawcy. Zaproponowano mojemu bratu, aby wystąpił z wnioskiem o samo ukaranie. Brat się zgodził, więc został poproszony o stawienie się u prokuratora, gdzie ustalono karę w postaci grzywny w wysokości 300 zł i skazano go za nieumyślne paserstwo. Mój brat natychmiast uiścił tę sumę i sprawę uznał za zamkniętą. Niestety, okazało się, że to nie koniec.
Od wielu lat mój brat z zamiłowaniem i pasją uprawia myśliwstwo. Jest to jego drugie życie. Kilka tygodni po historii z telefonem otrzymał pismo od KWP, w którym cofnięto mu pozwolenie na posiadanie broni. Mój brat odwołał się od decyzji komendanta - odwołanie odrzucono. Następnie napisał odwołanie do Komendanta Głównego Policji - i to również nie przyniosło oczekiwanego skutku. Napisał również wniosek do prezydenta o ułaskawienie - sąd uznał jego prośbę za bezzasadną i pozostawił sprawę bez dalszego biegu.
Niedawno wyszły na jaw fakty, związane z kradzieżą tego telefonu. Osobiście chętnie złożyłabym zeznania w tej sprawie, zrobiłby to również mój brat. Ale obawiamy się, że to może mu jeszcze bardziej zaszkodzić, gdyż mógłby zostać obwiniony za składanie fałszywych zeznań. Proszę o poradę, co zrobić w takiej sytuacji? Czy próbować składać jeszcze raz zeznania czy może próbować jakiejś innej drogi?
Dodam jeszcze, że dużo czytałam na temat zatarcia skazania. Wiem, że w przypadku grzywny można się starać o wcześniejsze zatarcie po 3 latach, czyli w tym przypadku za 1,5 roku. Ale też nie ma pewności, jaki będzie efekt tych starań. Zapewne wobec prawa nie ma to większego znaczenia, ale dla mnie osobiście istotny jest fakt, że po utracie możliwości uprawiania swojej pasji mój brat załamał się i wpłynęło to bardzo negatywnie na jego życie rodzinne. Dlatego niebagatelna jest tu kwestia czasu i dlatego bardzo chciałabym mu pomóc.
Będę wdzięczna za odpowiedź, pozdrawiam serdecznie
Anna

 Odpowiedzi udzielili Hanna Woś-Dewińska i Piotr Dewiński

Poruszana przez Panią sprawa jest niezwykle skomplikowana i z cała pewnością wymaga co najmniej porady prawnej udzielonej przez adwokata  -  karnistę.

 Polska procedura karna przewiduje co prawda możliwość wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym (a więc z reguły ostatecznym rozstrzygnięciem), ale jest to obwarowane wieloma ograniczeniami i przepisy kodeksu postępowania karnego przewidują tzw. prymus adwokacki, który polega na tym, iż wniosek o wznowienie postępowania winien być sporządzony i podpisany przez adwokata (art. 545 § 2 k. p. k ).

W przedstawionym przez Panią stanie faktycznym może dojść do wznowienia postępowania, w wypadku, gdyby Sąd uznał, iż po wydaniu orzeczenia ujawniły się „nowe fakty lub dowody nie znane przedtem sądowi" (art. 540 § 1 pkt 2 k. p . k.).

Ma Pani niewątpliwie rację, iż zgodnie z przepisem art. 107 § 4 kodeksu karnego zatarcie skazania na karę grzywny samoistnej może nastąpić już po upływie 3 lat od momentu jej zapłacenia w całości.

W dniu 18 listopada 2009 roku siedmioosobowy skład Naczelnego Sądu Administracyjnego uznał, iż sam fakt skazania prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu i mieniu uzasadnia cofnięcie pozwolenia na broń (sygn. akt OPS 4/09).

Radzę skorzystać z pomocy adwokata.

Kancelaria Adwokacka

Adwokaci Hanna Woś-Dewińska i Piotr Dewiński

ul. Bracka 20 m. 5 

Warszawa

22/827 01 01